We bezoeken een eerste vluchtelingenkamp: “Suger mill refugee camp”. Op het terrein horen we een geluid dat warm en spontaan aanvoelt. Tussen de tenten door merken we waar het vandaan komt en zien we iets wat we al lang niet meer hebben kunnen zien:  spelende kinderen! Elke dag worden voor alle kinderen in het kamp gezamenlijke activiteiten opgezet. Er wordt gedanst, cricket gespeeld, gezongen of gewoon vrij gespeeld met het speelgoed dat beschikbaar werd gesteld. Er is niets belangrijker voor hen dan gewoon in een veilige omgeving te kunnen spelen. Vele kinderen zijn angstig, niet alleen voor de regen die maar blijft terugkomen, maar ook voor hun nieuwe omgeving. Saeeda Khattak (UNICEF) licht toe dat het spelen de kinderen helpt om het trauma te verwerken. Naast de animatoren is ook een psychologe aanwezig. Sommige kinderen zijn immers zo geschokt door de gebeurtenissen dat ze de persoonlijke ondersteuning nodig hebben.

Het is prachtig om te zien dat naast al de levensbelangrijke ‘harde’ ondersteuning zoals watertoevoer, vaccinaties, promotie van hygiëne en voedselondersteuning structureel tijd wordt gemaakt om kinderen weer kind te laten zijn. Het gaat hier om een integrale kindvriendelijke benadering van de problematiek waarbij UNICEF samenwerkt met de gemeenschap, de locale overheid, en de verschillende locale NGO’s. Op deze manier wordt ervoor gezorgd dat niet enkel dit, maar ook al de andere 350 vluchtelingenkampen van Charsaddah kindvriendelijk kunnen worden.